Update omtrent het coronavirus. Welke maatregelen neemt Back to Basic en wat zijn de eerste ervaringen met begeleiding op afstand.

20 maart 2020 om 16:35

Het is inmiddels een aantal dagen geleden dat het kabinet ingrijpende maatregelen heeft getroffen omtrent het coronavirus. Samen met medewerkers van Back to Basic blikken we terug op de periode van de eerste besmetting in Nederland donderdag 27 februari tot nu vrijdag 20 maart. Welke maatregelen zijn er genomen door Back to Basic en wat zijn de eerste ervaringen met hulpverlening op afstand.

Tijdlijn:

27 februari werd de eerste corona besmetting in Nederland bekendgemaakt. Vanwege de snelle verspreiding van het virus in Noord Brabant werden in deze provincie extra maatregelen getroffen. Op 9 maart tijdens de persconferentie van Mark Rutte werden extra maatregelen bekend gemaakt, geldend voor heel Nederland. Als landelijk werkende organisatie, die veel jongeren en ouders uit Noord Brabant begeleid, was dit het moment voor Back to Basic om ook extra maatregelen te nemen.

Maatregelen Back to Basic: 

Op 11 maart heeft Back to Basic besloten om alle bijeenkomsten, in de vorm zoals deze normaal gesproken worden uitgevoerd, uit te stellen tot in ieder geval 6 april. Dit gaat om de bijeenkomsten van jongerentrajecten, gezinstrajecten, individuele trajecten, ouder-workshops en familieopstellingen. Daarnaast zijn medewerkers, coaches, jongeren en ouders verzocht alle face-to-face afspraken te annuleren. Er is alleen contact op afstand. Het gaat hierbij om de huisbezoeken, intake gesprekken, vergaderingen, voortgangsgesprekken etc. Enkel in het geval van een crisissituatie kan anders worden besloten. Back to Basic volgt hierbij de richtlijnen van het RIVM. Op 11 maart hebben wij alle medewerkers geïnformeerd over deze maatregelen, en op 12 maart hebben wij alle jongeren en ouders die deelnemen aan een traject van Back to Basic geïnformeerd.

Michiel, directeur van Back to Basic, over de huidige situatie

Het uitgangspunt bij Back to Basic is dat we op een veilige en gezonde manier met elkaar omgaan. Het is een gezamenlijk belang om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. Daarom hebben we maatregelen genomen. 

We denken in een maatschappij te leven waar we ‘in control’ zijn. Op dit moment zijn we even niet in control. We zullen hierdoor veel meer in het moment leven, in het hier en nu. In deze situatie wordt er een beroep gedaan op andere vaardigheden. In het werken met mensen is het op dit moment belangrijk om alert te zijn, want doordat we elkaar nu minder -of niet- in ‘real-life’ zien zullen we op een andere manier moeten kijken. Dat we fysiek afstand moeten houden betekent nog niet dat we ook sociaal afstand moeten houden. Laten we vooral creatief zijn, want ‘life goes on’. Zo simpel is het. 



Bij Back to Basic is het fijn dat alle systemen al zijn ingericht om op afstand samen te werken. We vergaderen regelmatig online en we kunnen op afstand samenwerken in documenten.

Afgelopen week hadden we wel onze allereerste online teambijeenkomst gehad. Met twintig mensen in één videogesprek. Dit ging prima. Heel gedisciplineerd zijn we ieder agendapunt bij langs gegaan en binnen een uur waren we klaar. Iedereen heeft aan kunnen geven hoe het met hem of haar gaat, hoe het met zijn of haar familie gaat. Het is fijn om zo met elkaar in contact te blijven. Iedereen is ook gemotiveerd. Samen gaan we de schouders eronder zetten. Creatieve ideeën ontstaan iedere dag. Het eerste contact loopt en er is een werkgroep opgericht om invulling te geven aan 'werkvormen op afstand'. Hier verwachten we begin volgende week de eerste resultaten van. We gaan het met elkaar doen!

Coach Marjolein deelt haar ervaring over haar eerste ‘huisbezoek op afstand’.

Mijn eerste huisbezoek bij een gezin in deze nieuwe situatie is alweer een week geleden. We zitten met dit gezin nog in het begin van het gezinstraject. De eerste bijeenkomst was begin februari en ik zou vorige week een tussentijds huisbezoek afleggen. Het gezin bestaat uit twee volwassenen en vier kinderen in de basisschoolleeftijd. Het oorspronkelijke idee was dat ik bij hen langs zou gaan, dat we samen boodschappen zouden doen, daarna samen koken en vervolgens samen eten. Gezien de nieuwe maatregelen kon dit niet doorgaan. Samen met het gezin is besloten om de afspraak te laten staan maar dan in een andere vorm. De afspraak was: We maken beide zelf eten en om 18:00 zitten we klaar aan tafel. Het gezin vanuit hun huis en ik vanuit mijn huis. Om 18:00 heb ik het gezin gebeld middels videobellen en iedereen zat keurig netjes aan tafel. We hebben elkaar laten zien wat er op ons bord lag en we hebben gedeeld wat we stom vinden aan deze situatie en wat we leuk vinden aan deze situatie. Het gesprek begon vrij onrustig. Iedereen praatte door elkaar heen. Toen we eenmaal om de beurt praatte ging het eigenlijk heel goed.


Ik heb ook mijn eigen situatie gedeeld met dit gezin. Ik heb ook kinderen thuis en ik moet het ook doen met de situatie zoals deze nu is. Ik heb aangegeven dat ik dit soms ook heel moeilijk vind. Het was voor dit gezin een geruststelling om dit te horen. We zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Gezinnen raken ook geïnspireerd door wat wij doen, ‘leading by example’.

Wat overigens wel grappig was: de camera waarmee ik het gezin kon zien stond bij een zakje geraspte kaas. Ik zag op deze manier hoe de jongste steeds stiekem kaas uit dit zakje haalde zonder dat de ouders dit door hadden. 

Omdat ik ook extra aandacht wilde besteden aan ouders hebben we na het eten het gesprek gelaten voor wat het is. Later, toen de kinderen op bed lagen, hebben we weer contact gehad.

Uiteindelijk heb ik die avond nog een coaching sessie met beide ouders gedaan. We hebben kunnen werken aan bewustwording van belemmerende patronen. Wat willen jullie en hoe kunnen jullie dit doen? Hier is een hele concrete actie uit gekomen. Omdat het verbaal niet altijd lukt in dit gezin is er besloten om het fysiek te maken. De volgende dag heeft het hele gezin geknutseld met verf, papiertjes, hout en lijm om een eigen stopbord te maken. Op het moment dat het thuis escaleert kunnen ze dit stopbord omhoog houden waarmee ze aangeven: “je gaat nu mijn grens over, dus ik wil dat je stopt”. Dit werkt! 

Deze manier van werken maakt het toch mogelijk om met elkaar in contact te zijn. Ondanks dat je er niet bent zie je wel de dynamiek in zo’n gezin. Op een bepaalde manier werkt het ook wel efficiënt. Normaal zou ik helpen de tafel te dekken, op te ruimen, misschien even stoeien met de kinderen maar dat doe je nu niet. Wat overblijft is hele effectieve coaching tijd. Daarnaast doet het ook nog meer een beroep op de zelfstandigheid en zelfredzaamheid van het gezin. De extra handjes die er zijn als ik fysiek aanwezig ben, zijn er nu niet.

Een suggestie voor mijn collega’s is om heel duidelijk te zijn op welk moment en op welke manier je wil aansluiten bij een gezin. Voor de gezinnen zal het meer vragen van de zelfredzaamheid en zelfwerkzaamheid. Van de coaches vraagt het meer op het vlak van coaching. En tussentijds contact tussen huisbezoeken door voor de gezinnen om resultaten te delen. De uitdaging voor nu zit hem in het vinden van werkvormen op afstand zoals we deze normaal gesproken toepassen om een proces op gang te zetten. Gelukkig is hier een werkgroep voor opgericht en de eerste werkvormen zijn al in de maak.





Er zijn nog geen reacties.
Laat een reactie achter