Ervaringen coaches met begeleiding op afstand.

14 april 2020 om 16:35

Coach Marjolein deelde in een eerder artikel haar eerste ervaring met werkvormen op afstand. Inmiddels zijn we een aantal weken verder. In dit artikel lees je nieuwe ervaringen. Hoe het schilderen van de lente bijdraagt aan de bewustwording van de communicatie en drie huis tuin en keuken werkvormen voor ervaringsleren.

Afgelopen week heb ik tijdens een gezinstraject drie werkvormen direct achter elkaar gedaan. Het thema was samenwerken. Om een beeld te vormen zal ik de situatie schetsen. Ik ben in mijn huis. Het gezin is in hun huis. We hebben contact door te videobellen. Het gezin bestaat uit vader, moeder en kinderen tussen de 4 en 12 jaar. 

Opdracht 1: Bouw in 15 minuten een zo hoog mogelijke toren van alle plastic bakjes die je in huis kunt vinden.


Na de opdracht evalueren we samen het proces en het resultaat. Met het resultaat bedoel ik niet hoe hoog de toren was. We bespreken het resultaat van ons gedrag tijdens de oefening. Hoe is er samengewerkt? Hoe is er gecommuniceerd? Wat werkte wel? Wat werkte niet? Deze evaluatie biedt direct inzichten. Ik stel vervolgens de vraag: “Wat ga je straks anders doen om een gewenst resultaat te halen? 

Opdracht 2: Zet drie pannen op een rij van groot naar klein. De kleinste pan is vijf punten waard, de middelste pan drie punten en de kleinste pan een punt. Pak drie paar schone sokken, opgerold in elkaar. Maak van een handdoek een lijn vanaf waar je mag gooien. Iedere persoon gooit drie keer. Tel de punten bij elkaar op. Wie heeft de hoogste score?


Dit is een eenvoudige opdracht. In deze opdracht zie je eerder het spel element dan het samenwerkings element. Men focust op het scoren van punten. In dit geval zit het samenwerken eerder in de voorbereiding en het spelverloop. Hoe ga je dit spel klaarzetten? Wie gaat wat doen? Wie bepaalt wie er als eerste mag? Wat doen we als een sok in pan komt maar er daarna uit stuitert? Er passen geen drie paar sokken in de kleine pan, wat nu? Voor ouders is het makkelijker, dat is niet eerlijk!  Als coach kijk ik hoe bewust de gezinsleden in deze nieuwe situatie met hun goede voornemens aan de slag gaan. 

Even los van dit gezin zie je dat mensen in een nieuwe situatie snel vervallen in oude patronen. Helemaal als de druk toeneemt. Daarom is het zo belangrijk om steeds weer opnieuw te oefenen. Dezelfde vaardigheden maar dan in nieuwe situaties. De rol van de coach is hierbij erg belangrijk. De kunst is om bij de kern te komen en bij de kern te blijven. Het gaat over de inhoud en niet over de betrekkingen. Om een voorbeeld te geven: Het gaat niet over de sok die in de pan lag maar er vervolgens uit stuiterde en dat je boos bent omdat je hiervoor geen punten hebt gekregen. Het gaat over jouw behoefte aan duidelijkheid. De methodiek van de verbindende communicatie helpt ons hierbij. Zonder te oordelen onderzoek je wat jouw behoefte is. Na de evaluatie van opdracht 2, gaan we direct door naar de derde en laatste opdracht.


Opdracht 3: De Marshmallow challenge.


Vooraf hebben we het gezin gedroogde spaghetti, tape, en marshmallows opgestuurd. Met deze materialen moeten ze in 18 minuten een zo hoog mogelijke constructie bouwen. 

Al met al doorloop je binnen anderhalf uur een heel proces. We zijn heel bewust aan de slag gegaan met het thema samenwerken. Na de derde oefening maak je het concreet. Wat zijn je doelen voor de komende tijd? Hoe kunnen anderen je helpen? Kunnen we het tastbaar maken door bijvoorbeeld een code woord, een stickervel of een voorwerp. Iets dat je helpt herinneren aan jouw doel, zonder het er telkens over te hoeven hebben.

Na deze serie van werkvormen nemen we pauze om even bij te komen. Constant in dit proces zitten in combinatie met communiceren via een beeldscherm kost veel energie. 


Schilder de lente.


Een ander thema waar ik de afgelopen week aan gewerkt heb is bewuste communicatie. Om te laten zien dat een ieder een gebeurtenis of situatie een andere betekenis kan geven, heb ik de volgende opdracht gegeven: Schilder de lente, met verf of graffiti. Vooraf heb ik verf, kwasten, papier en spuitbussen naar het gezin thuis opgestuurd. Ieder gezinslid heeft een plekje in huis gezocht waar ze voor zichzelf konden werken. Na twee uur zijn we weer bij elkaar gekomen in een videogesprek. Tijdens dit gesprek hebben ze aan elkaar laten zien wat ze hebben gemaakt. Je vertelt wat jij hebt gemaakt en hoe je iets hebt bedoeld. Anderen vertellen wat zij in jouw schilderij zien. Deze oefening maakt de verschillende zienswijze mooi duidelijk, want iedereen ziet wat anders. We hebben allemaal hetzelfde woord gehoord maar we hebben hier allemaal een ander beeld bij. Wat de zienswijze ook is, het is allemaal goed! Om elkaar te begrijpen moet je luisteren en vragen stellen. Dat is precies het doel van deze opdracht. 

Het is een fijne opdracht om te doen. Even offline, voor jezelf. Ook kinderen kunnen hier goed aan meedoen. In dit geval moesten ze de lente schilderen. Het kan ook een thema zijn, bijvoorbeeld betrokkenheid.





Er zijn nog geen reacties.
Laat een reactie achter